• GODZINY PRACY PSYCHOLOGA

  • Anna Zyśk
    PONIEDZIAŁEK8:15 – 14.45
    CZWARTEK7:45 – 11:45
    PIĄTEK8:00 – 11:30
    • Jak skutecznie uczyć się w domu

      Jak skutecznie uczyć się w domu

      10.12.2020 21:44

      Zajęcia online, zadania domowe przesyłane drogą elektroniczną to teraz jedyny kontakt z nauczycielem i czasem z rówieśnikami. Dom, który był miejscem relaksu, spędzaniem czasu wolnego, staje się szkołą. To niełatwa sytuacja i bardzo wymagająca, jak możemy zatem pomóc dzieciom odnaleźć się w niej, co możemy zrobić żeby nauka była jak najbardziej efektywna i przyjemna.

      1. Zorganizuj przestrzeń wokół siebie. – Ważne jest wyznaczenie sobie miejsca. Wybierz miejsce, które najmniej kojarzy ci się z odpoczynkiem, najbardziej motywuje do rozpoczęcia pracy. Nie, nie może być to wygodna kanapa albo łóżko, w którym śpisz. Koniecznie zrób porządek na biurku, przygotuj na nim tylko potrzebne do nauki przedmioty. Zadbaj o tło, by móc w każdej chwili połączyć się z nauczycielem na wideo – najlepiej, żeby było neutralne.

      Uczniowie często mówią, że ich strojem podczas nauki zdalnej jest piżama, bądź strój formalny ale od pasa w górę J.  Zalecam nie zmieniać nawyków związanych z chodzeniem do szkoły  – strój, poranna toaleta, śniadanie przed zajęciami, a może dodatkowo poranna gimnastyka? To wszystko da nam energię i zmotywuje nas do działania J

      Piżama bardzo skutecznie blokuje motywację, bo choćby człowiek był wyspany, w dobrym humorze i miał masę wolnego czasu, gdy zostanie w piżamie – tego dnia nie zrobi nic. Dlatego nie ufaj piżamom. One chcą Cię sprowadzić nas na złą drogę 

      2. Zlikwiduj rozpraszacze. – wyloguj się z rozpraszających aplikacji. – Konieczne jest wyłączenie social mediów, gier komputerowych, telewizji i ….. seriali na Netflixie……..

      3. Planowanie dnia – Poczucie całego dnia spędzonego przed komputerem na zdalnej nauce to często skutek niewłaściwej organizacji pracy. Ważne jest, aby w ciągu dnia znalazł się czas na naukę/pracę, odpoczynek oraz rozwijanie pasji i rozrywkę. W planie dnia starajmy się również uwzględnić aktywność fizyczną, tak ważną dla poprawy naszego samopoczucia.

      Pod tym linkiem znajdą Państwo przydatne narzędzia do planowania dnia:

      https://files.librus.pl/articles/23032020/librus/planowanie/a_nauka_w_domu_PDF.pdf

      A oto przykładowy plan dnia:

      • 740- 815 pobudka, poranna toaleta, śniadanie, przygotowanie do zajęć
      • 815- 1000 zaplanowanie sposobu wykonywania zadań, zajęcia szkolne
      • 1000- 1030drugie śniadanie
      • 1030- 1230 zajęcia szkolne z wykorzystaniem podręcznika i zeszytu
      • 1230- 1300 przerwa (czas na przyjemności, koniecznie bez komputera J)
      • 1300- 1440  zajęcia szkolne oraz sprawdzenie wykonanych zadań zleconych przez nauczycieli
      • 1440-1500 obiad
      • 1500- 1700 odrobienie pracy domowej i przesłanie do nauczyciela
      • 1700 -740 czas wolny ucznia

      4. Wspólnie spędzony czas, wsparcie, rozmowa, aktywność.

      Dla nas wszystkich jest to trudny czas. Budzi się w nas lęk, niepewność, złość, bezsilność, samotność i inne nieprzyjemne emocje. Dlatego bądźmy teraz dla siebie szczególnie wyrozumiali. Czasem można zapomnieć o pracy domowej, czasem może się po prostu nie chcieć. Rozmawiajmy z dziećmi o tym. Pytajmy – jak możemy im pomóc

      Rozmawiajmy ze sobą…………

      Spędzajmy wspólnie czas: spacer, gry planszowe, film – to działania, które sprawią nam radość po dniu spędzonym przed komputerem. A może zacznijmy wspólnie uprawiać jakiś sport – aktywność to najbardziej obiecująca z dróg aby wieźć szczęśliwe życie.

    • Przemoc w rodzinie

      Przemoc w rodzinie

      10.12.2020 19:37

      W tym artykule chciałabym poruszyć temat przemocy domowej. W czasie izolacji widoczny jest wzrost aktów przemocy przede wszystkim wobec dzieci i kobiet.

      Przemoc w rodzinie to nie tylko znęcanie się fizyczne nad członkiem rodziny, to także przemoc psychiczna, wykorzystywanie seksualna i ekonomiczna. Ofiary przemocy w rodzinie to przede wszystkim kobiety i dzieci. Wstyd, wyuczona bezradność, strach powodują trwanie w związku przemocowym, a izolacja jakiej teraz doświadczamy potęguje to zjawisko. W dzisiejszym artykule napiszę jak wygląda mechanizm przemocy domowej, jakie są jej formy i gdzie osoby doświadczające przemocy w czasie izolacji mogą szukać pomocy?

      O przemocy domowej można mówić wówczas, gdy spełnia następujące cechy:

      Ø Jest intencjonalna co oznacza, że działania sprawcy są świadome i zamierzone;

      Ø jest rodzajem relacji, w której jedna ze stron podporządkowana jest drugiej – sprawca wykorzystuje swoją przewagę fizyczną, psychiczną, ekonomiczną lub społeczną, aby zdominować ofiarę; j

      Ø jest relacją, w której sprawca podejmując działania lub zaniechując ich narusza prawa i dobra osobiste ofiary;

      Ø powoduje szkody fizyczne i psychiczne oraz wywołuje cierpienie u osoby, która doznaje przemocy.

      Formy przemocy

      Ø przemoc fizyczna (obejmuje takie zachowania agresywne, jak popychanie, policzkowanie, szarpanie, kopanie, duszenie, bicie pięścią, ciskanie w kogoś przedmiotami, użycie broni, nieudzielanie koniecznej pomocy, itp.);

      Ø przemoc psychiczna (wyśmiewanie poglądów, religii, narzucanie własnych poglądów, stała krytyka, wmawianie choroby psychicznej, izolacja społeczna, domaganie się posłuszeństwa, ograniczanie snu, pożywienia, wyzywanie, upokarzanie, stosowanie gróźb, itp.);

      Ø przemoc seksualna (wymuszanie pożycia seksualnego, wymuszanie nieakceptowanych praktyk seksualnych, wymuszanie seksu z osobami trzecimi, sadystyczne formy współżycia seksualnego, demonstrowanie zazdrości, krytyka, wyśmiewanie zachowań seksualnych kobiety, itp.);

      Ø przemoc ekonomiczna (odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, nie zaspokajanie podstawowych materialnych potrzeb rodziny, itp.).

      JEŻELI PRZEMOC DOTYCZY CIEBIE LUB KOGOŚ Z TWOJEGO OTOCZENIA POMOC MOŻESZ UZYSKAĆ:

      Ø telefon alarmowy - 112

      Ø Miejskie Ośrodki Pomocy, Gminne Ośrodki Pomocy

      Ø całodobowy, bezpłatny telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 800 12 00 02

      Ø Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111

      Ø Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie ul. Bałtycka 37a 10-144 Olsztyn, w dni robocze w godzinach 8:00 - 16:00 tel./fax: 89 527 57 11, tel.: 89 527 57 13, w dni robocze po godzinie 16:00 oraz w soboty, niedziele i święta tel.: 600 107 645 – osoby doświadczające przemocy w rodzinie mogą w ośrodku tym zamieszkać, można również skorzystać z pomocy prawnej i psychologicznej.

      Ø Ośrodek dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem (można tu uzyskać pomoc prawną, psychologiczną oraz finansową – w czasie epidemii Ośrodek w Elblągu ul. Zw. Jaszczurczego 17 pok. 101 tel. 55 6424425 działa tak jak wcześniej, porady specjalistów (prawnik, psycholog) udzielane są osobiście.

      Ø Ośrodek Interwencji Kryzysowej 89 544 38 00, 89 544 38 22, telefon komórkowy – całodobowy 665 237 899

      Ø Możesz również skontaktować się z nami, FOSA tel. 781-128-252, E-mail: biuro@federacjafosa.pl

      Przydatne strony internetowe:

      Ø https://www.rpo.gov.pl/.../plan-awaryjny-przemoc-domowa... (przedstawiony tu został szczegółowy plan awaryjny dla osób doświadczających przemocy)

      Ø http://www.pomocpokrzywdzonym.pl/ (strona ośrodków dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem)

      Ø Jest bardzo dużo grup na facebooku – samopomocowych czy też specjalistycznych oto kilka z nich

       

      https://www.facebook.com/groups/651732468268819/

       

      https://www.facebook.com/groups/621167328017226/

       

      https://www.facebook.com/groups/651732468268819/?notif_id=1587820877338562&notif_t=group_r2j_approved

       

      https://www.facebook.com/mocprzemocy/

      A oto jeszcze jedna forma pomocy. Fikcyjny sklep internetowy pomagający osobom doświadczającym przemocy.- "Jeśli jesteś w kwarantannie lub izolacji z toksycznym, przemocowym partnerem/partnerką/inną osobą, napisz do fikcyjnej firmy Rumianki i bratki - naturalne kosmetyki SKLEP lub na mail: rumiankiibratki@gmail.com z zapytaniem o Naturalne Kosmetyki do Ciała (których oczywiście nie ma), można złożyć zamówienie i podać swój adres. Będzie to wtedy komunikat dla administratorów strony, że konieczne jest wezwanie policji."

      Oto adres fikcyjnego sklepu: https://www.facebook.com/rumiankiibratki/

      Znalazłam jeszcze aplikację dla osób doświadczających przemocy. Jest tu między innymi baza instytucji oferujących wsparcie, możliwość dokumentowania aktów przemocy, szybkie wybieranie telefonu alarmowego: https://twojparasol.com/

    • Depresja dzieci i młodzieży

      Depresja dzieci i młodzieży

      10.12.2020 19:29

      Codziennie 14 dzieci dzwoni na telefon zaufania i mówi, że chce się zabić, 17 zgłasza się z objawami depresji. W 2017 roku 730 nastolatków podjęło próby samobójcze. 116 z nich zmarło. Skala problemu jest ogromna wg badań ponad 20% młodych ludzi zmaga się z depresją.

      Ilu dzieci i nastolatków nikomu nie mówi o swoich problemach?

      „Otworzyłam oczy. Z łoskotem spadło na mnie przerażenie i cały ciężar czekającego mnie dnia. Poczułam, jak jakaś siła wciska mnie w łóżko i nie pozwala z niego wstać. Byłam zmęczona apatią i zrezygnowaniem. Przez chwilę próbowałam się podnieść, by chociaż zmienić pozycję. Wydawałoby się, że taki ruch to banalne zadanie... Dziś są moje szesnaste urodziny. Co jest moim marzeniem? Śmierć. Śmierć, która zakończyłaby moją bolesną wędrówkę przez życie. Nie cierpię go. Wcale nie jestem ciekawa przyszłości, nie chcę być świadkiem dalszych wydarzeń, bo wydają się czarną kartką. Nie czekam na zmianę, bo ona po prostu nie nastąpi. Wszystko dookoła mówi mi, że już nigdy nie będzie lepiej. Ja też to wiem. I właśnie z takim nastawieniem zaczynam zwlekać się z łóżka. Przypomina to desperacką próbę wydostania się na powierzchnię spod gruzów wieżowca. Z koszmaru sennego przechodzę w taki sam na jawie. Moje ruchy są powolne i niezgrabne. Wstydzę się siebie. * Dotarcie do szkoły trwało dwie pierwsze lekcje i już kompletnie nie byłam w stanie skoncentrować się na czymkolwiek. Nie mogłam zmusić się do jakiejkolwiek reakcji, byłam po prostu pusta. Pusta w bardzo negatywny i męczący sposób. Wieczorem zadzwoniła moja wychowawczyni. Mówi do mnie, że powinnam szukać pomocy, że tak nie może być, ale ja nie jestem nawet w stanie zakodować słów, które do mnie kieruje. Chciałabym, żeby miała moc wyrwania mnie z tego koszmarnego stanu. To pierwsza osoba, której w jakikolwiek sposób zaufałam. Jako pierwsza wyciągnęła do mnie rękę. Musiałam wyglądać potwornie w dniu, w którym wszyscy tak bardzo się cieszyli z czekającej nas przerwy świątecznej, a ja z trudem powstrzymywałam łzy. Usiadła koło mnie, gdy odpływałam wpatrzona w zimowy krajobraz za oknem, i zadała tylko jedno pytanie: – Aneta, powiedz mi, co się z tobą dzieje? Podniosłam na chwilę swoją ciężką głowę, by spojrzeć jej w oczy, rozpacz miałam wypisaną na twarzy. Byłam przepełniona negatywnymi emocjami, zmęczona wiecznym udawaniem i chyba potrzebowałam drugiego człowieka. Była to wręcz desperacka potrzeba, by w jakikolwiek sposób nawiązać kontakt z otaczającą mnie rzeczywistością. Zawsze sama, zawsze z boku, codziennie modliłam się, aby ktoś się do mnie życzliwie odezwał. Po raz kolejny napisałam w pamiętniku dużymi literami: „NIENAWIDZĘ SIEBIE”. To fragment książki Kaji Platowskiej, „Po prostu mnie przytul”, historia młodej dziewczyny zmagającej się z depresją.

      Tak ważne jest, aby wspierać dzieci w trudnych chwilach. Osobie z depresją nie pomogą słowa weź się w garść, przesadzasz, inni mają gorzej….. nie bagatelizujmy problemu, nie bójmy się z dzieckiem rozmawiać Pomoc mogą przynieść proste słowa: “Kocham cię. Jesteś dla mnie ważny. Nie zostawię cię”.

      Oto kilka rad co mówić, a czego nie mówić osobie z depresją zaczerpniętych z ze strony www.forumprzeciwdepresji.pl

      Co mówić: „Nie jesteś sam/sama”, „jesteś dla mnie ważny/a”, „Przytulić Cię?”, „Nie jesteś szalona/y”, „Jesteśmy tu, aby Cię wspierać”, „Gdy obecne uczucia odejdą ja nadal tu będę”, „Nie rozumiem do końca co czujesz, ale współczuję Ci”, „Nie opuszczę Cię”, „Kocham Cię”, „Przykro mi, że przez to przechodzisz”, „Zadbam o siebie więc nie musisz się martwić tym, że Twój ból mnie rani”.

      Czego nie mówić: „Czym niby się smucisz, inni mają gorzej”, „Nikt nie mówił, że będzie łatwo”, Przestań się zamartwiać”, „Masz depresję, to tak jak zawsze”, „Weź się w garść”, „To wszystko Twoja wina”, „Uwierz mi, wiem co czujesz. Miałem depresję cały tydzień”, „Twoje nastroje sprawiają, że wszyscy czują się gorzej”, „Idź, spotkaj się z ludźmi, przejdzie Ci”, „Próbowałaś/eś rumianku?”

      Najważniejsze jest okazanie wsparcia, zrozumienia i akceptacji. Tytuł wcześniej cytowanej książki „Po prostu mnie przytul” jest apelem dziewczynki i prośbą o wejście w jej świat i wsparcie jej. Do świata, gdzie jest samotność, cierpienie, brak nadziei i lęk.

      „Zwycięzcą nie zawsze jest ten najlepszy, który zdobywa główną nagrodę. Zwycięzcą może być człowiek, który próbuje coś zmienić w sobie, swoim życiu i podejściu do otaczającego świata, pomimo wszelkich trudności. Człowiek, który robi pojedyncze, powolne kroki, przekraczając własne lęki i ograniczenia, podczas gdy inni bez trudu biegną.” Kaja Platowska „Po prostu mnie przytul”

      Jeśli ty lub ktoś z twoich bliskich ma problemy, nie czekaj - zgłoś się po pomoc.

      Znajdziesz ją tu:

      www.forumprzeciwdepresji.pl

      Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111

      Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12

      Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne

      Oddział psychiatryczny dla dzieci i młodzieży Wojska Polskiego 35 10-228 Olsztyn, tel. 89 678 53 03

       

      Anna Zyśk – psycholog szkolny

    • Psycholog

      18.11.2020 17:11

       „Dzieciństwo jest jak maraton. My, dorośli, możemy tylko stać na trasie, kibicować, podawać napoje, ale dzieci muszą pobiec same. Nie możemy zrobić tego za nich ani zanieść ich na metę na rękach.”

      Jasper Juul

       

       

      Pracuję w Szkole Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Jonkowie od września tego roku, jednak

      z dziećmi i młodzieżą mam przyjemność pracować od 10 lat.

      Moim priorytetem jest profilaktyka i psychoedukacja. W pracy z młodzieżą staram się aktywizować uczniów, poprzez pokazywanie im kreatywnych i konstruktywnych sposobów spędzania czasu wolnego. Opracowałam i przeprowadziłam wiele programów profilaktycznych, które wdrażam również w naszej szkole.

      Od 12 lat prowadzę terapię zarówno grupową jak i indywidualną. Staram się być twórcza i kreatywna wykorzystując rozmaite środki przekazu. Jestem przekonana, iż wiedza z zakresu psychologii

      i doświadczenie, którym dysponuję, ułatwia mi nawiązywanie kontaktu z odbiorcami oraz konstruktywne radzenie sobie z ewentualnymi sytuacjami trudnymi podczas zajęć.

       

      Uczniu, do psychologa szkolnego możesz przyjść, gdy:

       

      Chciałbyś z kimś porozmawiać.

      Stoisz przed trudnym wyborem i potrzebujesz pomocy w podjęciu decyzji.

      Źle czujesz się w swojej klasie.

      Masz problem i nie wiesz jak go rozwiązać.

      Masz złe samopoczucie, coś cię dręczy.

      Masz problemy w rodzinie, trudną sytuację w domu.

      Ktoś ci dokucza, wyzywa, wyśmiewa, grozi, wymusza od ciebie pieniądze itp.,

      Ktoś z twojego otoczenia ma problem i czujesz, że potrzebuje pomocy.

      Nie lubisz lub boisz się chodzić do szkoły.

      Masz trudności w nauce.

      Często boli cię głowa albo brzuch chociaż jesteś zdrowy.

      Często się złościsz i tracisz równowagę.

      Jesteś nieśmiała/ły.

      Masz konflikt z rówieśnikiem i potrzebujesz mediatora.

      Nie wiesz jaką szkołę średnią wybrać lub co robić w życiu.

      Po prostu chcesz porozmawiać, zapytać.

       

      Przyjdź – razem spróbujemy sobie z tym poradzić

       

      Rozmowa może sprawić, że znajdziesz sposoby rozwiązania nurtujących Cię problemów. Twoje problemy nie świadczą o tym, że jesteś inna/y, gorsza/y. Każdy miewa problemy, a to, że chcesz o nich rozmawiać świadczy o twojej dojrzałości

      i odwadze.

       

      Rodzicu, do psychologa szkolnego możesz przyjść, gdy:

       

      Chcesz lepiej zrozumieć swoje dziecko.

      Chciałbyś poprawić lub pogłębić relacje ze swoim dzieckiem.

      Niepokoją Cię jego wyniki w nauce, ma trudności z koncentracją, z motywacją.

      Nauczyciele zwracają uwagę, że w szkole z dzieckiem coś się dzieje.

      Twoje dziecko łatwo wpada w gniew albo jest lękliwe lub nieśmiałe.

      Coś się dzieje w twojej rodzinie i boisz się, jaki to będzie miało wpływ na twoje dziecko .

      Potrzebujesz pomocy psychologicznej.

       

       

      przyjdź – razem spróbujemy się temu przyjrzeć.

       

      Moja praca bez Twojego udziału nie przyniesie dużych efektów. Moim mottem jest: „najlepszym psychologiem dla dziecka jest jego rodzic” ja mogę Was wspierać, towarzyszyć. Jesteś najważniejszy dla swojego dziecka i dlatego tak ważne jest, żebyśmy wspólnie starali się znaleźć rozwiązanie.

       

       

      Nauczycielu / wychowawco do psychologa szkolnego możesz przyjść, gdy:

       

      W klasie jest nowy uczeń.

      Klasa jest słabo zgrana lub występują w niej problemy wychowawcze.

      Byłeś/aś świadkiem przemocy (groźby, nękanie, pobicie, cyberprzemoc itp.)

      Zachowanie ucznia zmieniło się na gorsze lub zaobserwowałeś/aś inne wzbudzające twój niepokój objawy u swojego ucznia.

      Wiesz, że twój uczeń ma problemy.

      Uczniowie wagarują, rozmawiają na lekcjach.

      Czujesz się wypalony zawodowo.

      Chcesz lepiej radzić sobie ze stresem.

      Przyjdź – razem spróbujemy przyjrzeć się temu.

       

       
       

       

       

       

       

       

       

                                                                                          Zapraszam do mojego gabinetu

                                                                                           Anna Zyśk – psycholog szkolny